|
หัวข้อวิจัย พัฒนาการจดจำคำศัพท์ภาษาอังกฤษโดยการเขียนคำศัพท์วันละคำ
ระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2564
ชื่อผู้วิจัย นายกิตติศักดิ์ กุลวงค์
หลักการและเหตุผล
ปัจจุบันภาษาอังกฤษมีความจำเป็นอย่างมากในทุกๆ
ด้าน ทุกๆ อาชีพ การที่ผู้เรียนจะมีผลสัมฤทธิ์ทางกาเรียนภาษาอังกฤษที่ดีขึ้นนั้น
จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องใช้ทักษะทางภาษาทั้ง 4 ด้าน คือ การฟัง การพูด การอ่าน
และการเขียน จากการที่ผู้วิจัยได้สอนนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5
จึงได้เล็งเห็นว่านักเรียนควรได้รับการส่งเสริมในเรื่องการจดจำคำศัพท์
เนื่องจากคำศัพท์เป็นคลังความรู้พื้นฐานที่จำทำให้สามารถเรียนรู้และเข้าใจในการฟัง
พูด อ่าน และเขียน ที่จะนำไปใช้ในการเรียนภาษาอังกฤษในระดับที่สูงๆ ต่อไป
แต่ด้วยสถานการณ์ของโรคระบาด
Covid 19 ที่กำลังพลุกพล่านในปัจจุบันทำให้หลายๆ
โรงเรียนต้องยกเลิกการจัดการเรียนการสอนแบบ On Site แล้วหันมาจัดการเรียนการสอนแบบ
Online, On Hand และ On Demand แทน
ซึ่งจะต้องอาศัยการเรียนรู้ที่บ้านแทน ทำให้นักเรียนไม่ได้เรียนกับครูผู้สอนโดยตรง
โดยเฉพาะโรงเรียนเทศบาล 1 หนองใส ที่เน้นการจัดการเรียนการสอนแบบ On Hand เป็นส่วนใหญ่ ที่เน้นการเรียนรู้ผ่านใบงาน ใบความรู้
ซึ่งไม่เพียงพอสำหรับการเรียนรู้ของนักเรียน
ดังนั้นข้าพเจ้าจึงได้มอบหมายงานให้นักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของงานวิจัยในชั้นเรียนชิ้นนี้ด้วย
วัตถุประสงค์ของการวิจัย
1.
เพื่อเพิ่มคลังคำศัพท์ภาษาอังกฤษให้นักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6
2.
เพื่อเพิ่มความสามารถในการจดจำคำศัพท์ การเขียนและการแปลความหมายคำศัพท์
3.
ฝึกฝนความรับผิดชอบต่องานของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6
ตัวแปรที่ศึกษา
ตัวแปรต้น คือ การเขียนคำศัพท์ภาษาอังกฤษวันละคำ
ตัวแปรตาม คือ การเรียนรู้คำศัพท์ภาษาอังกฤษที่เพิ่มขึ้นและหลากหลาย
กลุ่มตัวอย่างและขอบเขตเนื้อหาการวิจัย
1.
นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 (ป.6/1) จำนวน 43 คน ประจำภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา
2564
2.
เนื้อหาในการวิจัย ดังนี้
2.1 รูปแบบการเขียนคำศัพท์ภาษาอังกฤษวันละคำ
2.2 หลักการจดจำคำศัพท์ของนักเรียนและผลงานของนักเรียน
ระยะเวลาในการดำเนินการ
มกราคม 2564 – กุมภาพันธ์ 2564
วิธีการดำเนินการ
1.
ครูสร้างหัวข้อหรืองานสำหรับนักเรียนในการทำงานที่เกี่ยวกับวิชาภาษาอังกฤษ
ที่เน้นการเรียนจัดการเรียนการสอนแบบ On Hand โดยใช้หลักการเขียนคำศัพท์วันละคำ
2.
ครูออกแบบรูปแบบ
หรือแบบฟอร์มการเขียนให้กับนักเรียนผ่านใบงาน โดยประกอบด้วย หมายเลขขอกลำดับ คำศัพท์ภาษาอังกฤษ
คำอ่านภาษาไทย และความหมายคำศัพท์ภาษาไทย
3.
ครูอธิบายและกำชับกับนักเรียนในห้องเรียนว่าจะเขียนคำศัพท์ทุกวัน
วันละคำตามหัวข้อที่กำหนดให้
โดยนักเรียนสามารถเลือกเขียนคำศัพท์ในหมวดใดหรือหัวข้อใดก็ได้
4.
นักเรียนค้นคว้า สอบถาม
หรือขอคำแนะนำให้ผู้ปกครองหรือญาติๆ
ที่รู้จักกับนักเรียนช่วยตรวจสอบคำถูกผิดทั้งภาษาอังกฤษและภาษาไทย
5.
นักเรียนค้นคว้าคำศัพท์ตามแหล่งที่นักเรียนสะดวก
เช่น พจนานุกรม อินเทอร์เน็ต โทรศัพท์ คอมพิวเตอร์หรือแอพลิเคชั่นต่างๆ
6.
นักเรียนเขียนคำศัพท์ในแต่ละวันพร้อมกับทบทวนคำศัพท์ที่เขียนก่อนหน้า
โดยการกำกับของผู้ปกครองของนักเรียน
7.
ครูผู้สอนตรวจสอบความคืบหน้าของนักเรียนเป็นระยะ
โดยนัดหมายให้นักเรียนนำสมุดบันทึกที่นักเรียนเขียนเข้ามาส่งพร้อมกับใบงานวิชาอื่นๆ
หรือถ่ายภาพส่งขึ้นมาในแอพพลิเคชั่นกลุ่มต่างๆ
8.
ครูตรวจสอบคำศัพท์พร้อมกับเขียนแก้ไขกำกับไว้
ตามสมควร พร้อมกับตรวจสอบความก้าวหน้าของชิ้นงานของนักเรียนแต่ละคน
9.
ครูสรุปผลคะแนนและผลการดำเนินกิจกรรม
เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย
1.
แบบฟอร์มการบันทึกคำศัพท์ของนักเรียน
2.
สมุดบันทึกงานของนักเรียนหรือรูปถ่ายงานของนักเรียน
สรุปผล
จากการวิจัยครั้งนี้ พบว่าการใช้แบบฝึกจดจำคำศัพท์ภาษาอังกฤษโดยการเขียนคำศัพท์วันละคำ
ของนักเรียนกลุ่มตัวอย่างมีความพัฒนาไปเป็นลำดับ
นักเรียนบางคนทำได้ต่อเนื่องเป็นอย่างดี และบางคนทำได้แค่เล็กน้อย ไม่ต่อเนื่อง
เพราะขาดความใส่ใจในชิ้นงาน
สำหรับนักเรียนที่ทำแบบต่อเนื่องสามารถเขียนคำศัพท์ได้อย่างหลากหลาย
บอกความหมายและเขียนคำอ่านได้ ทำให้คลังคำศัพท์ภาษาอังกฤษมีเพิ่มมากขึ้น
และสามารถที่จะนำไปสต่อยอดเป็นงานส่วนตัวของนักเรียนในการเรียนภาษาอังกฤษของนักเรียนในครั้งต่อๆ
ไปด้วย
นอกจากนี้นักเรียนที่ใส่ใจในงานของตนเองหรือมีความรับผิดชอบต่องานจะทำชิ้นงานออกมาได้ดี
เป็นระเบียบ สวยงาม และเป็นปัจจุบัน
ซึ่งเป้นสิ่งที่สำคัญเป้นอย่างยิ่งในการเรียนแบบ On Hand ในสานการณ์ปัจจุบันแบบนี้
ข้อคิด/ข้อเสนอแนะที่ได้จากการวิจัย
1.
นักเรียนที่มีผู้ปกครองใส่ใจ ที่คอยกำชับงานหรือติดตามงานของนักเรียน
จะทำให้ผลงานออกมาดี เรียบร้อยและเป็นปัจจุบัน มีคำศัพท์ที่เขียนเป็นจำนวนมาก
2. นักเรียนส่วนใหญ่จะเลือกคำศัพท์ในหัวข้อหรือหมวดที่นักเรียนสนใจ
เช่น หมวดสี หมวดสัตว์ หมวดอาชีพ หมวดสิ่งของที่พบเจอในชีวิตประจำวัน
ซึ่งคำศัพท์เหมาะสมกับวัยของนักเรียนเอง |